Wierzę w siebie, ale…z dziennika perfekcjonistki

Wierzę w siebie, ale…z dziennika perfekcjonistki

Perfekcjonistki zbyt często słuchają podszeptów wewnętrznego krytyka. Wątpią w swoje możliwości i dlatego wolno, zbyt późno lub wcale nie rozwijają swoich skrzydeł. Wierzą w siebie w ograniczony sposób i potrzebują wielokrotnie usłyszeć od innych lub same znaleźć dowody, aby być zadowoloną z siebie.

PRESJA DOSKONALENIA SIĘ

Perfekcjonistce często towarzyszy przekonanie, że umie za mało, że jej umiejętności nie są wystarczające. To skłania ją do odbywania podejmowania kolejnych studiów, zgłębiania wiedzy, zdobywania kolejnego certyfikatu. Ma przekonanie, że wtedy po kolejnych kursach i egzaminach będzie gotowa, aby nareszcie pokazać to, co potrafi.

Wyzwanie: ćwiczyć odwagę w działaniu i przy staniu wiedzy, wystarczającym  np. na 60% ( a nie dopiero, gdy jest ona na 99%) wychodzić „do świata”.

WYNIK RZĄDZI

Perfekcjonistka mierzy swoją wartość wyłącznie poprzez wyniki. Gdy nie ma ich na właściwym poziomie („właściwym” w kategoriach perfekcjonistki), to z jej pola uwagi znika to, co było wartościowe i godne uznania na drodze do wyniku.  Perfekcjonistka nie dostrzega, że działała konsekwentnie, przełamywała swoje lęki, pokonywała przeszkody. Bagatelizuje swój wkład, nie widzi go jako doświadczenia lub lekcji, bo uzyskany wynik nie ulokował jej tam, gdzie byłoby idealnie (dla niej i według niej).

Wyzwanie: brać przykład ze sportowców, którzy uczą się doceniać siebie za progres,  a nie tylko za wynik, traktują niepowodzenie jako oczywisty etap na drodze do celu.

W OCZACH INNYCH

Perfekcjonistka szuka u innych aprobaty dla efektów swojej pracy. Otrzymując od innych pozytywne potwierdzenie nabiera gotowości, aby również sama siebie docenić. Zdarza się też , że perfekcjonista interpretuje zachowania umniejszając równocześnie poczuciu własnej wartości.

  • Gdy nie otrzyma komentarza do raportu, myśli: nie napisałam/em celnie.
  • Gdy ktoś wychodzi podczas prezentacji, myśli: mówię nieinteresująco.
  • Gdy ktoś nie oddzwania mimo wcześniejszych deklaracji, czuje się smutna/y i zraniona/y.

Wyzwanie: zauważyć zachowanie innych i zamienić dołującą interpretację na stwierdzenie „a to ciekawe”. Trzymać się faktów,  zamiast czytać w myślach innych i snuć czarne scenariusze.

Które z przekonań chcesz, aby stało się Twoim?

  • Doskonalę się i porównuję do siebie z wczoraj.
  • Dążę do celu i doceniam swój wkład i progres na drodze do wyniku.
  • Doceniam osiągnięty wynik i akceptuję, że jest on moim maksimum na dzisiaj.
  • Jestem wartościowa, bo jestem,  a nie dlatego, że spełniam warunek x.
 
Przeczytaj też inne artykuły o perfekcjonizmie:
 
Dopiąć na ostatni guzik – o potrzebie organizacji i porządku
Idealnie – o stawianiu zbyt wygórowanych standardów
Błąd – o podejściu do błędów
×
×

Koszyk